Διάβαζα σε άρθρο στο in2life για τη χρήση του κρασιού στη μαγειρική. Γενικότερα ένα όχι άσχημο άρθρο με πολύ δυνατά σημεία όπως: "...ότι τη στιγμή που η φωτιά βρίσκεται στο απόγειό της, και το φαγητό μας είναι σχεδόν έτοιμο, σβήνουμε το μάτι και προσθέτουμε κρασί. Η βίαιη επαφή του κρασιού με τη φωτιά θα «αναγκάσει» το αλκοόλ να εξατμιστεί, αφήνοντας όλο το άρωμα του κρασιού να πάρει μία τελευταία βράση με το φαγητό και να το αρωματίσει. Όταν χρησιμοποιούμε το κρασί στη μαγειρική, το αλκοόλ παύει να μας είναι χρήσιμο, σε αντίθεση με τα αρώματα του κρασιού, που μας είναι απαραίτητα. Σβήνοντας με κρασί παίρνουμε την πλήρη αρωματική έντασή του, η οποία θα αναδείξει τις γεύσεις του φαγητού μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα σβήσουμε με λευκό κρασί. Αν η συνταγή μας ζητάει κόκκινο (ή αυτό είναι το μόνο που έχουμε), καλό είναι να αφήσουμε το κρασί να βράσει λίγο παραπάνω μαζί με το φαγητό μας, καθώς και το αλκοόλ του θα είναι ενδεχομένως πιο υψηλό, αλλά και θα περιέχει και επιπλέον αρωματικά στοιχεία (π.χ. βαρέλι) που θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να ομογενοποιηθούν στο πιάτο."
Παρά ταύτα στο ερώτημα Είναι αλήθεια ότι θα πρέπει στη μαγειρική να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο κρασί με αυτό που θα σερβίρουμε στο τραπέζι;
Η απάντηση του συγγραφέα είναι ότι "...είναι αλήθεια. Για την ακρίβεια μπορούμε κάλλιστα να χρησιμοποιήσουμε το κρασί με το οποίο θα συνοδεύσουμε το πιάτο μας στο γεύμα, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Αυτό που προέχει, όπως είπαμε παραπάνω, είναι να χρησιμοποιήσουμε ένα κρασί καλής ποιότητας, το οποίο βρίσκεται σε καλή κατάσταση, για να έχουμε ένα καλό γευστικό αποτέλεσμα."
Μόνο εγώ βρίσκω υπερβολικό αν όχι προσβλητικό για τον οινοποιό τη χρήση ενός καλού κρασιού σε μία σάλτσα;
